Mantelzorger Fred ontdekte dat hulp vragen juist ruimte geeft

“Ik dacht dat ik het allemaal zelf moest doen.”

Mantelzorger Fred ontdekte dat hulp vragen juist ruimte geeft

Veel mantelzorgers herkennen het gevoel. Stap voor stap neem je steeds meer zorgtaken over. Pas later merk je hoeveel energie dat vraagt. Fred maakte dat zelf mee toen zijn vrouw Riek Parkinson met dementie kreeg. Hun verhaal laat zien hoe een dagcentrum niet alleen haar wereld groter maakte, maar ook hem weer ruimte gaf om op adem te komen.

“Je past je vanzelf aan. Eerst neem je een paar dingen over. Daarna steeds iets meer. Tot je ineens merkt dat je eigenlijk alles bent gaan overnemen.”Fred vertelt het rustig. Alsof zorgen voor zijn vrouw Riek de gewoonste zaak van de wereld is. Dat is het voor hem ook. Ze zijn al 58 jaar samen. Toen bij Riek Parkinson met dementie werd vastgesteld, veranderde hun leven stap voor stap.

Riek kon steeds minder alleen op pad. Autorijden en fietsen gingen niet meer. Fred nam steeds meer zorgtaken op zich. “Ik kookte, deed de boodschappen, de was en het huishouden. Als ik buiten bezig was, hoorde ik: ‘Fred…’ Dan liet ik mijn werk weer liggen.” Hij glimlacht. “Dat vond ik helemaal niet erg. Je doet dat voor iemand van wie je houdt. Pas achteraf besef je hoeveel energie het kost.”Even is het stil. “Ik stond eigenlijk altijd aan.”Zelfs een boodschap doen voelde anders.”Ik kwam iemand tegen in het dorp en bleef even praten. Ondertussen keek ik steeds op mijn telefoon. Zou Riek zich zorgen maken? Je bent eigenlijk nooit echt weg.”

Eerst zelf gaan kijken

Via een bekende hoorde Fred over het dagcentrum van Norschoten in Scherpenzeel. “Eerlijk gezegd wist ik helemaal niet wat een dagcentrum was. Daarom ben ik eerst zelf gaan kijken.” Die eerste kennismaking stelde hem gerust.”Ik voelde meteen rust. Iedereen kreeg aandacht. Toen dacht ik: volgens mij zit Riek hier goed.”Kort daarna ging Riek voor het eerst naar het dagcentrum.”Toen ik haar kwam ophalen, zat ze aan tafel te stralen. ‘We hebben lekker gegeten’, zei ze. ‘Het was gezellig.’” Riek knikt. “Ik voelde me meteen welkom.”

Weer verhalen aan tafel

Inmiddels gaat Riek twee dagen per week naar het dagcentrum. Ze beweegt, doet spelletjes, schildert en ontmoet andere bezoekers. “Je kiest zelf wat je leuk vindt.”Fred merkt vooral wat er thuis verandert. “Ze komt weer met verhalen thuis. Ze heeft weer iets om naar uit te kijken.”Ook voor hem veranderde veel. “Ik dacht dat ik eindelijk de tuin zou aanpakken. Uiteindelijk zette ik een kop koffie, las de krant en voor ik het wist was de ochtend voorbij.” Hij lacht.”Dat klinkt heel gewoon. Voor mij voelde het als luxe.” Even niets hoeven regelen.Even weten dat Riek op een plek is waar mensen haar kennen en waar ze goede zorg en aandacht krijgt.”Dat gaf rust.”

“Ga gewoon eens kijken”Fred begrijpt waarom mantelzorgers soms twijfelen. “Ik dacht ook dat een dagcentrum vooral koffie drinken was.” Nu kijkt hij daar heel anders naar. “Alles wat ze doen heeft een bedoeling. Mensen blijven actief, ontmoeten anderen en hebben weer iets om naar uit te kijken.” Zijn advies is eenvoudig.”Ga gewoon eens kijken. Je hoeft nergens meteen ja op te zeggen.” Riek glimlacht.”Ik ben blij dat we gegaan zijn.” Fred kijkt haar aan. “Waarom hebben we deze stap niet eerder gezet?”

Hun verhaal laat zien dat hulp vragen geen stap achteruit is. Soms geeft het juist ruimte. Voor degene die zorg ontvangt én voor degene die iedere dag met liefde voor een ander klaarstaat.

Nieuwsgierig?

Twijfelt u of een dagcentrum iets voor u of uw naaste is? bent van harte welkom voor een vrijblijvende kennismaking of rondleiding. We laten graag zien hoe een dag eruitziet en denken met u mee over de mogelijkheden.

Dagcentrum Norschoten Scherpenzeel

Oosteinde 85a, Scherpenzeel

T: 0342 – 40 40 00

E: dagcentrumconsulent@norschoten.nl